De afwerking van de romp

Toen het houten achtkant eenmaal stond, kon ik beginnen aan de verdere afwerking van de romp. Daarbij wilde ik twee dingen combineren: een constructie die goed bestand is tegen weer en wind, en aan de binnenzijde toch zoveel mogelijk het uiterlijk van een traditioneel opgebouwde molen behouden.

Bekleding van het houten achtkant

Op het houten achtkant heb ik underlaymentplaten geschroefd. Aan de binnenzijde van deze platen heb ik groeven gezaagd, zodat het lijkt alsof de romp met afzonderlijke houten planken is betimmerd.

Op die manier blijft aan de binnenzijde een veel traditionelere uitstraling behouden, zonder dat ik de complete romp daadwerkelijk met losse planken hoefde op te bouwen.

Aan de buitenzijde heb ik vervolgens twee lagen bitumineuze dakbedekking aangebracht. Eén daarvan is een dikkere laag. Deze heb ik op de platen gespijkerd. De bitumenlaag vormt de waterdichte bescherming van de romp en voorkomt dat regenwater in de houten constructie kan trekken.

Bekleding met kunstriet

Daarna heb ik de romp bekleed met kunstriet.

De keuze voor kunstriet was vooral praktisch. Op deze schaal is een traditionele rieten bekleding moeilijk goed in verhouding te krijgen. Echt riet heeft bovendien een behoorlijke dikte, waardoor de romp al snel te zwaar en te grof zou ogen.

Toch ben ik niet helemaal tevreden over het uiteindelijke uiterlijk. Het benadert wel het beeld van een rietgedekte molen, maar mist voor mij nog wat van de natuurlijke uitstraling van echt riet.

Voorlopig blijft het daarom zo. Misschien vind ik in de toekomst nog een materiaal of werkwijze waarmee de romp natuurlijker kan worden afgewerkt zonder dat de schaalverhouding verloren gaat.

Ramen in de romp

De raamkasten in het houten achtkant heb ik gemaakt van merantihout. Dit hout is goed te bewerken en geschikt voor buitentoepassingen.

De kozijnen en ramen zelf heb ik 3D geprint. Daarna heb ik ze voorzien van acrylglas. Door 3D-printen te gebruiken kon ik de kleine profielen veel nauwkeuriger en consistenter maken dan wanneer ik ieder onderdeel afzonderlijk uit hout had moeten vervaardigen.

Hier komt mooi samen hoe ik bij de Marietmolen traditionele bouwmethoden combineer met moderne technieken. Waar houtbewerking logisch en praktisch is, gebruik ik hout. Waar 3D-printen een beter en nauwkeuriger resultaat geeft, maak ik daar gebruik van.

Ramen en deuren van de onderbouw

Bij de ramen en deuren in de gemetselde onderbouw heb ik aanvankelijk voor een andere oplossing gekozen.

Deze had ik eerst gemaakt van Trespa. Op papier leek dat een geschikte keuze, omdat het materiaal goed tegen vocht en weersinvloeden kan. In de praktijk was ik echter niet tevreden over het resultaat. De uitstraling paste niet goed bij de rest van de molen en het materiaal voldeed voor deze toepassing niet aan mijn verwachtingen.

Daarom heb ik besloten ze later opnieuw te maken.

De Trespa onderdelen heb ik vervangen door 3D-geprinte kozijnen en ramen, opnieuw voorzien van acrylglas. Hierdoor kon ik de vormgeving beter laten aansluiten bij de schaal en het karakter van de Marietmolen.

Traditioneel waar het kan, modern waar het helpt

Ook bij de afwerking van de romp blijkt weer dat de Marietmolen geen puur traditioneel schaalmodel is.

De basis is zoveel mogelijk opgebouwd volgens de constructie van een echte poldermolen, maar waar moderne materialen en technieken een praktisch voordeel bieden, gebruik ik die ook.

Houtbewerking, bitumen, 3D-printen en kunststof komen hier allemaal samen in één constructie.

Niet iedere eerste keuze blijkt daarbij meteen de beste. Soms moet je iets maken, bekijken en vervolgens besluiten het opnieuw te doen. Dat hoort voor mij ook bij dit project.

De Marietmolen groeit daardoor stap voor stap verder, waarbij techniek, ervaring en het oog voor detail uiteindelijk bepalen hoe het eindresultaat eruit komt te zien.