De nieuwe plaats van de Marietmolen

Na de periode in opslag moest er natuurlijk ook een nieuwe plek komen voor de Marietmolen. Die vonden we in de tuin van ons huis in Molenbeersel.

Gelukkig had ik van de fundering in Ospel nog een goede tekening. Daardoor kon ik de uitgraving in Molenbeersel vrijwel op dezelfde manier opnieuw uitvoeren.

Opnieuw de schop in de grond

Waar vroeger een speeltoestel van de kinderen van de vorige bewoners had gestaan, moest nu ruimte worden gemaakt voor mijn eigen “speeltoestel”.

Dat begon nog vrij eenvoudig. De bovenste laag grond liet zich goed weggraven en even dacht ik dat de klus snel geklaard zou zijn.

Dat veranderde rond een diepte van ongeveer 20 cm. De bodem werd daar ineens behoorlijk hard. Met alleen een schop kwam ik niet veel verder en dus moest de houweel erbij komen.

Tot ongeveer 40 cm diep was het flink werken. Daarna ging ik door de harde laag heen en kwam ik uiteindelijk in het gele zand terecht.

De fundering heb ik uitgegraven tot ongeveer 65 cm diep. Dat gaf mij voldoende ruimte om de bestaande funderingsplaat van de molen weer goed en stabiel te kunnen plaatsen.

Waterpas, net als in Ospel

Toen de uitgraving klaar was, kon ik de bodem opnieuw uitlijnen.

In Ospel had ik de funderingsplaat destijds al heel nauwkeurig waterpas geplaatst. Dat uitgangspunt wilde ik in Molenbeersel opnieuw gebruiken.

Met de waterpas heb ik de nieuwe funderingsplek zorgvuldig gecontroleerd en waar nodig aangepast. Uiteindelijk zag het er strak uit.

Toch blijft er op zo’n moment altijd een beetje twijfel. Het was inmiddels bijna tien jaar geleden dat ik in Ospel voor het eerst de schop in de grond had gezet voor de Marietmolen. Je weet nog veel, maar na zoveel jaren moet je toch weer even vertrouwen op je oude tekeningen, maten en herinneringen.