1991
Een nieuwe fase.
Van molenmaker naar 3D CAD
In 1991 kwam er voor mij een einde aan mijn tijd bij Adriaens Molenbouw B.V. in Weert. Door aanhoudende rugklachten werd het steeds moeilijker om het zware lichamelijke werk van molenmaker te blijven doen. Daarmee moest ik afscheid nemen van een vak waarin ik veel had geleerd en waaraan ik mooie herinneringen had overgehouden.
Helemaal afscheid nemen van techniek en vakmanschap deed ik echter niet. Na een omscholing tot modelmaker kwam ik terecht bij MGG Netherlands in Tegelen. Daar begon een heel andere fase van mijn loopbaan.
In 1993 maakte ik bij MGG voor het eerst kennis met 3D-CAD-tekenen. Het handwerk maakte plaats voor digitaal construeren op een beeldscherm. Het gereedschap veranderde, maar het ruimtelijk inzicht dat ik als meubelmaker, molenmaker en modelmaker had ontwikkeld, bleek juist bijzonder waardevol. Misschien werd er bij 3D-tekenen zelfs nog meer een beroep op gedaan.
De eerste computer die MGG hiervoor aanschafte was een Silicon Graphics IRIS. Voor die tijd was dat een indrukwekkende machine. De computer kostte, inclusief de benodigde apparatuur en software, ongeveer 100.000 gulden. Een enorme investering.
Ik behoorde tot de eerste honderd cursisten die leerden werken met het softwarepakket STRIM100. Dat was voor mij een behoorlijke sprong in het diepe. Ik had daarvoor nog nooit achter een computer gezeten. Niet alleen het CAD-programma was nieuw, maar eigenlijk de hele computerwereld.
Ik werd min of meer voor de leeuwen gegooid, maar wist me goed staande te houden. Al vrij snel maakte ik niet alleen 3D-modellen, maar ook de tekeningen en gegevens waarmee de CNC-machines binnen het bedrijf konden worden aangestuurd. Daarmee kwam voor mij het digitale tekenen rechtstreeks in verbinding te staan met de productie op de werkvloer.
Enkele jaren later kwam er een collega bij en kreeg ik een nieuwe werkcomputer: een Silicon Graphics Octane. Dat was opnieuw een bijzondere machine, met een voor die tijd opvallend en modern ontwerp. Inclusief software kostte deze ongeveer 75.000 gulden.
Daarna volgde nog een Silicon Graphics Indy. Ook dat was weer zo’n karakteristiek vormgegeven computer. Inmiddels was de prijs gedaald tot ongeveer 36.000 gulden, maar het bleven kostbare systemen die speciaal voor grafische en technische toepassingen waren ontwikkeld.
Langzaam veranderde de computerwereld. IBM-pc’s en vergelijkbare systemen deden hun intrede. Deze zagen er steeds meer uit als de desktopcomputers zoals we die nu kennen en waren aanzienlijk betaalbaarder dan de gespecialiseerde Silicon Graphics-werkstations.
Daardoor kwamen er binnen het bedrijf steeds meer computers en gingen ook steeds meer collega’s ermee werken, zowel voor algemene werkzaamheden als voor CAD-toepassingen.
Voor mij was het een bijzondere ontwikkeling. Ik was begonnen als meubelmaker en molenmaker, met hout, beitels, zagen en traditionele verbindingen. Een paar jaar later bouwde ik dezelfde soort complexe vormen digitaal op een beeldscherm en leverde ik gegevens rechtstreeks aan CNC-machines.
Het ambacht was niet verdwenen. Het had alleen ander gereedschap gekregen.